Na podstawie orzeczenia Komisji Wojskowo–Lekarskiej przy Ministrze Spraw Wojskowych dla wojskowych zawodowych z dnia 16 maja 1934, z dniem 31 lipca 1934 przeniesiony w stan spoczynku. Ostatnio zamieszkały w Łucku.
Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej 1939 i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez UNKWD rejonu sarneńskiego. Śledztwo wszczęto 8 kwietnia 1940, oskarżony z § 54-13. Więziony w Równem skąd 31 maja 1940 wywieziony do więzienia w Kijowie; akta śledcze 12 maja 1940 przekazano do Kijowa (NKWD USRR), a następnie 28 maja 1940 do NKWD ZSRR. W 1940 został zamordowany przez NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 67/1-113 oznaczony numerem 3164). Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
W 1927 w Chełmie poślubił Julię Ładysławę Łupińską (1904-1963), z którą miał syna Pawła Antoniego (ur.