Po powrocie do kraju skupił się na pracy dydaktycznej, do wybuchu II wojny światowej prowadził wykłady z systematyki i morfologii grzybów, ekologii roślin oraz systematyki i morfologii glonów i roślin kwiatowych.

Emigracja Podczas kampanii wrześniowej udał się do Lublina, aby wstąpić w szeregi Wojska Polskiego, po kapitulacji dostał się do niewoli, ale udało mu się uciec z transportu. Przez Kraków dostał się do Warszawy, a następnie z żoną i córką przedostał się do Rumunii, skąd dzięki wsparciu rządu brytyjskiego zostali ewakuowani na Cypr. Podczas półrocznego pobytu w mieście Kyrenia zajmował się tworzeniem zielnika lokalnych roślin i gromadzeniem materiałów dotyczących rośliny Oxalis cernua, niestety negatywne nastawienie władz czyniło niemożliwym prowadzenie prac badawczych. Od czerwca 1941 przebywał w Palestynie, gdzie wznowił pracę naukową w Zakładzie Botanicznym Uniwersytetu Hebrajskiego. Pracował jako wolontariusz, utrzymywał siebie i rodzinę się z zasiłku dla bezrobotnych, jednocześnie przygotowywał materiały do obszernej publikacji o bezpłodności Oxalis cernua, środki na jej wydanie uzyskał z Delegatury Rządu RP. Współpracował w wydawaną w Jerozolimie Gazetą Polską, a także był zaangażowany w działalność Koła Uchodźczego Towarzystwa Przyrodników im. Mikołaja Kopernika.