Przebieg starcia 2 sierpnia we wsi Pociecha zatrzymała się dwunastoosobowa drużyna z kompanii por. Zygmunta Sokołowskiego ps. „Zetes”. Oddziałkiem dowodził kpr. Adam Gromadka ps. „Wilga”. Żołnierze spędzili noc we wsi, po czym późnym rankiem 3 sierpnia wyruszyli do Truskawki, gdzie stacjonowały główne siły ich macierzystej kompanii. Mijając krzyżówkę leśnych dróg prowadzących z Truskawia i Pociechy do Palmir, żołnierze „Wilgi” dostrzegli niemiecki patrol. Wkrótce okazało się, że jest to szpica niemieckiej kompanii maszerującej od strony Leszna w kierunku Palmir. Liczebność nieprzyjacielskiego oddziału oceniano na 180 żołnierzy. Niektórzy polscy autorzy przypuszczali, iż jego zadaniem było „oczyszczenie” Puszczy Kampinoskiej z oddziałów AK.
„Wilga” postanowił zmusić nieprzyjaciela do zmiany kierunku marszu i w konsekwencji naprowadzić go na główne siły polskiego zgrupowania. W tym celu jego drużyna przeszła w głąb lasu i zajęła pozycje obronne nieopodal miejsca, gdzie znajduje się obecnie cmentarz w Palmirach. Chcąc stworzyć wrażenie, iż polski oddział jest znacznie liczniejszy niż w rzeczywistości, żołnierze zajęli stanowiska na stosunkowo szerokim froncie. Fortel odniósł spodziewany skutek. Zbliżywszy się do polskich pozycji na odległość ok.