Historia Model Bismarcka (1883) Za początek nowoczesnego systemu opieki zdrowotnej w Niemczech uznaje się wprowadzenie ustawy o ubezpieczeniu zdrowotnym robotników () w 1883 roku przez kanclerza Ottona von Bismarcka. Było to pierwsze na świecie obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne, obejmujące początkowo pracowników przemysłowych. Finansowanie opierało się na składkach pracowników i pracodawców, a świadczenia obejmowały podstawową opiekę lekarską, leki i zasiłki chorobowe.
Rozwój i rozszerzenie systemu (1911-1945) W 1911 roku uchwalono – kompleksowy kodeks ubezpieczeń społecznych, który ujednolicił przepisy dotyczące ubezpieczenia zdrowotnego, wypadkowego i emerytalnego. W kolejnych dekadach system był stopniowo rozszerzany na kolejne grupy zawodowe, w tym urzędników, rolników i rzemieślników. W okresie III Rzeszy system został podporządkowany ideologii państwowej, a dostęp do świadczeń był ograniczany ze względów rasowych i politycznych.