Po II wojnie światowej Po 1945 roku system opieki zdrowotnej rozwijał się w dwóch odmiennych modelach. W RFN (Zachodnie Niemcy) kontynuowano model Bismarcka, oparty na pluralizmie kas chorych i autonomii instytucji. W NRD (Wschodnie Niemcy) wprowadzono scentralizowany system państwowy, wzorowany na modelu sowieckim. Po zjednoczeniu Niemiec w 1990 roku system zachodni został rozszerzony na całe terytorium kraju, a dawne struktury NRD zostały zintegrowane z systemem federalnym.
Reforma z 2007 roku W 2007 roku wprowadzono jedną z najważniejszych reform współczesnych – obowiązek posiadania ubezpieczenia zdrowotnego dla wszystkich mieszkańców Niemiec, niezależnie od statusu zawodowego. Utworzono również – centralny fundusz zdrowia, który redystrybuuje składki między kasami chorych w celu wyrównania ryzyka i zapewnienia równego dostępu do świadczeń.
Pandemia COVID-19 i cyfryzacja (2020-2025) Pandemia COVID-19 ujawniła zarówno mocne, jak i słabe strony niemieckiego systemu. W odpowiedzi na kryzys przyspieszono cyfryzację opieki zdrowotnej, w tym wdrożenie elektronicznej teczki pacjenta (, e-PA), e-recept i telemedycyny.