W miarę swoich możliwości Hughes przygotował nowe zdobycze do obrony i popłynął do Madras, gdzie zakotwiczył 8 lutego. Kilka dni później dołączyły tam do niego trzy nowo przybyłe z Europy okręty, które przywiozły także wieści, że Francuzi krążą niedaleko z przeważającymi siłami. Admirał zakotwiczył więc swą eskadrę pod osłoną baterii nadmorskich.
16 lutego przybył Suffren z dwunastoma liniowcami. Mimo przewagi 12:9 uznał brytyjską pozycję za zbyt mocną, więc odpłynął na południe. Hughes ruszył za nim i następnego dnia przechwycił kilka transportowców z francuskiego konwoju wiozącego zaopatrzenie dla wojska. Suffren pospieszył z pomocą, Hughes przygotował się do obrony zdobyczy, ale nierównomierny wiatr utrudnił manewry. Plan francuskiego admirała, by oskrzydlić tylną straż brytyjską powiódł się tylko częściowo i bitwa pod Sadras skończyła się bez rozstrzygnięcia. Francuzi wycofali się do Pondicherry, a eskadra brytyjska do Trincomalee. Po dokonaniu napraw, Hughes popłynął do Madrasu i gdy wracał z zapasami i posiłkami do Trincomalee, napotkał 9 kwietnia ponownie flotę francuską. Ponieważ Suffren miał minimalną tylko przewagę, Hughes nie spodziewał się ataku, a i sam do niego nie dążył ponieważ zależało mu na ochronie konwoju. Umożliwiło to Francuzom zajęcie lepszej, nawietrznej pozycji.