Poza przyzywaniem kolorów, dźwięków, zapachu i smaku dzieła Picassa pokazują fascynację seksem i skatologią. Zadziwiające zdania, takie jak "zapach skórki chleba marynowanej w moczu", "bez spodni, jedząc swoją torbę frytek z gówna" czy "kardynał chujów i arcybiskup cip". W swoich badaniach nad podświadomymi czynnikami procesu twórczego, James W. Hamilton twierdzi, że część prozy Picassa "budzi niepokój kanibalistycznym gniewem skierowanym w stronę piersi"

Handlarz sztuki Daniel-Henry Kagnweiler był jednym z pierwszych, którzy wspierali Pablo Picasso i innych kubistów. W 1959 wspominał, że "Picasso, po przeczytaniu mi jego wierszy ze swojego notatnika, powiedział do mnie: 'Poezja – ale wszystko co znajdziesz w tych wierszach znajdziesz też w moich obrazach. Tak wielu malarzy zapomniało o poezji w swoich obrazach. A to jest najważniejsza rzecz – poezja."

"Wiersze? Tam leżą setki wierszy. Kiedy zacząłem je pisać, chciałem przygotować sobie paletę słów, tak jak bym miał do czynienia z kolorami. Wszystkie te słowa zostały wyważone, przefiltrowane i poddane ekspertyzie.