Marka ołtarza dla Przeworskiej Maryi, więc dzieło namalowane zostało na pewno przed tą datą:
Obraz znajdował się w jednym z bocznych ołtarzy kościoła przyklasztornego. Od samego początku Matka Boża w obrazie przeworskim otoczona została czcią wiernych. Dziesięć lat po instalacji w kościele, na obrazie umieszczono wotywne korony fundacji mieszczanki przeworskiej Doroty Bogusławskiej.
Już w 1647 obraz został określony jako „cudowny” w dziele o. Bernardyna Kaliskiego, „Laconicum novellae Provinciae Russiae”, dotyczącym klasztorów bernardyńskich prowincji ruskiej. Propagowanie kultu maryjnego związanego z wizerunkiem Matki Bożej Pocieszenia było istotnym elementem duszpasterstwa bernardynów, cieszących się dużą popularnością w mieście. Ta aktywność związana była z potrydencką odnową Kościoła, podkreślającą znaczenie osoby Najświętszej Maryi Panny.
Od XVII w. kościół stał się ulubionym miejscem modlitwy i pielgrzymowania, nie tylko dla mieszczan przeworskich, ale też okolicznej szlachty.