Wierni doznawali tu wielu łask i odzyskiwali zdrowie dzięki wstawiennictwu Najświętszej Maryi Panny, czego świadectwem były wota umieszczane na obrazie i wokół niego.
Kult maryjny szerzyły działające przy kościele przeworskich bernardynów bractwa: Różańcowe, Szkaplerzne i Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.
W 1750 obraz udekorowano srebrną sukienkę przekazaną przez Franciszka Lisiewicza.
Tytuł Matka Boża Pocieszenia używany jest wobec Madonny z przeworskiego wizerunku przynajmniej od XVIII w.
Pod zaborem austriackim Polityka józefinizmu prowadzona przez władze austriackie uderzyła również w rozwój kultu Matki Bożej Pocieszenia w Przeworsku. Ograniczenia dotyczące sanktuariów maryjnych obejmowały zakaz pielgrzymek, procesji, dodatkowych nabożeństw oraz inne formy ingerowania w duszpasterstwo. Na mocy patentu cesarskiego w 1786 zarekwirowano wota i sukienki umieszczone na obrazie. Kult znacznie osłabł. Dopiero w 1896, o. Felicjan Fierek podjął się odnowienia czci wobec Matki Bożej Pocieszenia Przeworskiej. Była to forma okazania wdzięczności za uniknięcie kasaty klasztoru, co zakonnicy przypisywali wstawiennictwu Najświętszej Maryi Panny.