Heksafluoroantymonian trifluoroksenonu, – nieorganiczny związek chemiczny ksenonu na IV stopniu utlenienia z fluorem i antymonem. Ma on charakter soli, w której kationem jest , a anionem .

Historia W 1963 roku podjęto próbę syntezy nowych związków ksenonu poprzez rozpuszczanie tetrafluorku ksenonu () w ciekłym pentafluorku antymonu (). Reakcji towarzyszyło wydzielanie gazu, a po odparowaniu rozpuszczalnika otrzymano żółte ciało stałe, którym nie okazał się jednak oczekiwany związek ksenonu(IV), lecz ksenonu(II) – undekafluorodiantymonian fluoroksenonu (). Późniejsze prace wykazały, że produkt ten powstał z powodu użycia zanieczyszczonego , natomiast towarzyszący gaz był efektem obecności innych zanieczyszczeń. Dane analityczne wskazujące na powstawanie kompleksu z w roztworze tych dwóch substancji opublikowano w 1966 roku – przypisano mu skład , jednak nie wyizolowano go z mieszaniny poreakcyjnej. Związek o takim składzie został otrzymany w czystej formie i scharakteryzowany w roku 1971 w wyniku odparowania pod zmniejszonym ciśnieniem nadmiaru z roztworu w tej cieczy. Potwierdzono przy tym stosunek 1:2 i oraz wykazano, że związek ma charakter soli z kationem .