Kabaki (błr. Кабакі; ros. Кабаки) – agromiasteczko na Białorusi, w rejonie bereskim obwodu brzeskiego, około 14 km na zachód od Berezy.
Znajduje się tu przystanek kolejowy Kabaki na linii Moskwa–Mińsk–Brześć.
Historia Pierwsze znane dziś wzmianki o Kabakach pochodzą z 1563 roku, gdy wieś ta była we władaniu Dymitra Sapiehy, podstarościego brzeskiego, nadzorcy lasów królewskich.
Wieś królewska starostwa niegrodowego błudeńskiego położona była w końcu XVIII wieku powiecie brzeskolitewskim województwa brzeskolitewskiegoВялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 107..
Po upadku insurekcji kościuszkowskiej majątek został przejęty przez władze carskie i po III rozbiorze Polski podarowany przez carycę Katarzynę II feldmarszałkowi Piotrowi Rumiancewowi, który wkrótce sprzedał ten i inne podarowane mu okoliczne majątki Pawłowi Jagminowi, który z kolei zbył je rodzinie Włodków herbu Prawdzic, w rękach której dobra te pozostały przez kolejnych około 100 lat. Część dawnego klucza po powstaniu styczniowym została skonfiskowana przez władze carskie i przeszła w obce ręce. Właścicielem majątku był wtedy Kamil Włodek (1839–1887, urodzony i zmarły w Kabakach). W 1890 roku, wraz z folwarkiem Kamienica Kabaki zajmowały 1399 dziesięcin stosunkowo dobrej ziemi. Była tu wtedy kopalnia wapna.