Córka Kamila, Zofia (1885–1938) w 1903 roku wyszła za Witolda Święcickiego (1873–1951). Ich syn, Władysław Święcicki (1904–1940), urodzony tu ostatni właściciel majątku, zginął w Katyniu.
Przed rozbiorami Kabaki leżały w województwie brzeskolitewskim Rzeczypospolitej. Po rozbiorach znalazły się na terenie powiatu prużańskiego, należącego do guberni słonimskiej (1796), litewskiej (1797–1801), a później grodzieńskiej (1801–1915) Imperium Rosyjskiego. Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku Kabaki znalazły się na terenie Polski, w gminie Malecz powiatu prużańskiego województwa poleskiego, od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
W odległości około 2 km od wsi stoi obecnie rzeźba z napisem „Pole imienia kosmonauty Kowalonka”.
Dawny dwór w Kabakach Włodkowie wznieśli (prawdopodobnie w połowie XIX wieku) w Kabakach murowany dwór. Był on budowlą dziewięcioosiową o planie prostokąta, w trójosiowej części środkowej piętrową, na skrzydłach parterową. Część środkową, w górnej kondygnacji rozczłonkowaną pilastrami i zwieńczoną trójkątnym frontonem, poprzedzał taras z kamienną balustradą, ustawiony na trzech półkoliście zamkniętych arkadach, także dekorowanych pilastrami.