Po ewakuacji prof. Weigla do Krościenka na przełomie lutego i marca 1944 Instytut zakończył swoje działanie we Lwowie. Profesor Orlicz wyjechał do Warszawy i ściągnął tam Jerzego Albrychta. Przeżył tam szczęśliwie powstanie warszawskie. Po wyzwoleniu Poznania wraz z prof. Orliczem wyjechał do tego miasta, gdzie sprowadził również ze Lwowa swoją matkę. Na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu ukończył studia z zakresu matematyki i fizyki, po czym został asystentem prof. Orlicza. Kolejnymi etapami naukowej drogi Albrychta były: doktorat w Instytucie Matematycznym PAN w 1959 r. (Teoria przestrzeni Marcinkiewicza-Orlicza i pewne jej zastosowanie), docentura na UAM, tytuł profesora na Politechnice Poznańskiej (1981), wykładowca Akademii Ekonomicznej w Poznaniu.
Spośród jego wychowanków jest 21 doktorów i 5 profesorów. Był członkiem PTM (w latach 1985–1987 prezes oddziału poznańskiego) oraz Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich.