U wielu przedstawicieli rodziny w rozwidleniu wiązek przewodzących liścia (nerwów) występują kępy włosków. U kserofitów liście często zredukowane. Kwiaty Często pojedyncze, ewentualnie skupione w różne kwiatostany: wierzchotki, grona, kłosy i podbaldachy. Zwykle dwubocznie symetryczne, okazałe i obupłciowe. Działki kielicha są wyraźne w liczbie 5 lub 3, ale też u wielu przedstawicieli są szczątkowe. Korona zwykle z pięcioma płatkami, u nasady zrośniętymi w rurkę, poza tym bardzo różnie wykształcona. Rurka korony od strony odosiowej jest rozcięta do nasady (wyjątkiem jest Brunonia). U niektórych gatunków płatki rozpostarte są niemal promieniście, u innych dwa zrastają się w górną wargę, a trzy w dolną, czasem wszystkie płatki tworzą tylko wargę dolną. Pręcików jest 5, często przyrośnięte są u nasady do rurki korony, często też pylniki zrastają się lub stykają tworząc rurkę nad słupkiem. Zalążnia jest zwykle dolna lub wpół dolna (górna tylko u Velleia), powstaje z dwóch owocolistków, ma pojedynczą lub dwie (rzadko cztery) komory zawierające jeden lub więcej zalążków. Pojedyncza szyjka słupka zwieńczona jest pod znamieniem specyficznym, kubeczkowatym rozszerzeniem (indusium). Owoce Najczęściej torebki, rzadziej pestkowce i orzeszki. W rodzaju Lechenaultia drewniejące owoce rozpadają się po dojrzeniu na jednonasienne człony.