W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 kandydował w Warszawie z 8. miejsca listy Porozumienia dla Przyszłości – CentroLewica, zdobywając 1601 głosów, co uplasowało go na czwartym miejscu względem wyników pozostałych kandydatów na liście. W czerwcu 2009 złożył w trybie wyborczym trzy pozwy przeciw działaczom Prawicy Rzeczypospolitej za stwierdzenia uznające homoseksualizm za chorobę. Odrzucenie pozwu skierowanego przeciw Marii Mięsikowskiej-Szreder sąd uzasadnił brakiem dowodów na to, że homoseksualizm nie jest chorobą. W sprawie związanej z wypowiedzią Andrzeja Czaplickiego sąd orzekł, że wypowiedziane przez niego słowa nie są informacją, a poglądem i nie podlegają rozpatrzeniu w trybie wyborczym. Legierski zaskarżył tę decyzję do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu.
W wyborach 21 listopada 2010 jako przedstawiciel Zielonych został wybrany 5279 głosami do Rady m.st. Warszawy z listy SLD. W dniu 1 grudnia złożył ślubowanie podczas pierwszego posiedzenia. Był pierwszym jawnym gejem w historii Polski, który został wybrany na urząd publiczny w wyborach powszechnych.