W wyborach parlamentarnych w 2011 bez powodzenia kandydował z warszawskiej listy SLD do Sejmu VII kadencji. Na początku grudnia tego samego roku na kongresie Zielonych 2004 kandydował na przewodniczącego ugrupowania, przegrywając z Radosławem Gawlikiem. Po porażce wystąpił z partii. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 startował z listy koalicji SLD-UP w okręgu warszawskim i nie uzyskał mandatu posła, zdobywając 1386 głosów. W wyborach samorządowych w 2014 ponownie kandydował do warszawskiej rady miasta z listy SLD Lewica Razem, nie udało mu się uzyskać reelekcji.

Przed II turą wyborów prezydenckich w 2015 zadeklarował głos na Andrzeja Dudę (motywując to sprzeciwem wobec polityki Bronisława Komorowskiego i PO). Wytoczył proces redaktorowi Robertowi Mazurkowi za przypisanie mu nieprawdziwych cytatów w wywiadzie, który ukazał się 25 lipca 2015 roku w dzienniku „Rzeczpospolita” pt. „Homofobiczna Platforma”, że jest zwolennikiem Andrzeja Dudy i partii PIS;