Córka Michała Anna (1695–1732), wychodząc w 1722 roku za Józefa Ogińskiego (1700–1736), wojewodę trockiego, połączyła fortuny obu rodzin. Ich spadkobiercą był ich syn Michał Kazimierz Ogiński (ok. 1730–1800), hetman wielki litewski. Wydawał on fortuny na pożyteczne projekty (budowy kanałów, fundacje sakralne, budowy fabryk) i na rozrzutne życie, co spowodowało, że pod koniec XVIII wieku musiał sprzedać Opol (prawdopodobnie Michałowi) Borzęckiemu herbu Półkozic. Jego spadkobiercami był syn Karol (zm. w 1854) i wnuczka Teresa (1830–1871), która, wychodząc za Kazimierza Jeleńskiego (1826–1893) herbu Wręby, połączyła rodową fortunę z majątkiem Jeleńskich. Po ich śmierci majątek odziedziczył ich syn Józef (1868–1922), a po nim, w wyniku podziału dóbr, Opol dostała jego córka Gabriela (1905–1992), która wyszła za Bogusława Zaleskiego (1899–1981). Byli oni ostatnimi właścicielami Opola.
Gmina Opol pod koniec XIX wieku liczyła 585 dusz.
Dobra Opol liczyły w 1914 roku 3500 ha, a w 1939 roku – około 2500 ha. Po II wojnie światowej była tu siedziba kołchozu, a w miejscu ruin zamku wybudowano jeden z kołchozowych budynków gospodarczych.