Sargon II, właśc. Szarru-kin II (akad. Šarru-kīn, biblijny Sargon) – władca Asyrii, który panował w latach 722–705 p.n.e. W wyniku przewrotu wojskowego w czasie oblężenia Samarii obalił Salmanasara V. Ojciec Sennacheryba, założyciel dynastii Sargonidów. Jego żoną była królowa Atalia.
Imię Jego rodzime, akadyjskie imię brzmi Šarru-kīnGrayson A.K., Königslisten und Chroniken. B. Akkadisch, w: Reallexikon der Assyriologie, tom VI (Klagesang-Libanon), Walter de Gruyter, Berlin – New York 1980-83, s. 134. i znaczy „prawowity król”Laessøe J., Ludy Asyrii, Państwowe Wydawnictwo Naukowe Warszawa 1972, s. 11.. W Biblii, w której wzmiankowany jest on tylko raz, w Księdze Izajasza, jego imię Šarru-kīn uległo zniekształceniu i zapisywane było w następujący sposób:
imię Šarru-kīnw zapisie biblijnym miejsce w Biblii Księga Izajasza(Iz 20:1) zapis hebrajski w Kodeksie Leningradzkim סַרְגּוֹן /sar·go·vn/Kodeks Leningradzki, Księga Izajasza 20:1 – tekst źródłowy i jego transliteracja. zapis grecki w Septuagincie αρνα /arna/Septuaginta, Księga Izajasza 20:1 – tekst źródłowy i jego transliteracja.