W XVI wieku Oziaty leżały na terenie powiatu kobryńskiego województwa podlaskiego, od 1566 roku w województwie brzeskolitewskim Rzeczypospolitej. Po III rozbiorze Polski znalazły się na terenie powiatu kobryńskiego, należącego do guberni słonimskiej (1796), litewskiej (1797–1801), a później grodzieńskiej (1801–1915) Imperium Rosyjskiego. Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku wieś wróciła do Polski, została siedzibą gminy Oziaty powiatu kobryńskiego województwa poleskiego, od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
W latach 80. XIX wieku gmina Oziaty liczyła 925 osób. Przed 1939 rokiem dobra majątku zajmowały powierzchnię 600 ha.
Dwór Wereszczaków mały|Dwór w Oziatach przed I wojną światową Prawdopodobnie w drugiej połowie XVIII wieku Wereszczakowie (albo wcześniejsi właściciele) wybudowali tu modrzewiowy dwór. Był to parterowy dziewięcioosiowy dom wzniesiony na planie prostokąta, na wysokiej podmurówce. Środkowa trzyosiowa część była piętrowa, przed nią duży portyk w wielkim porządku z czterema kolumnami wspierającymi płaski trójkątny szczyt. Portyk był przedzielony szerokim balkonem.