W rodzinnej miejscowości uczył się w szkole powszechnej (jego ojciec w tym czasie był zarządcą fabryki suchej destylacji drewna w Węgierskiej Górce). Po likwidacji ww. fabryki w 1933 przeniósł się z rodziną na Mazury i zamieszkał w Cisowie (jego ojciec został tam administratorem Fundacji Sztabińskiej utworzonej na podstawie testamentu Karola Brzostowskiego). Naukę gimnazjalną ukończył w Warszawie. Maturę zdał podczas II wojny światowej w 1940 na tajnych kompletach organizowanych przez profesorów Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Warszawie. Podczas trwającej okupacji niemieckiej w marcu 1941 został zaprzysiężony do Związku Walki Zbrojnej. Zajmował się rozklejaniem plakatów, kolportażem prasy, przechowywaniem i przenoszeniem broni. Od 1942 działał w Organizacji „Wawer” małego sabotażu uczestnicząc w akcjach tej organizacji. W warunkach okupacyjnych w marcu lub w lipcu 1944 został absolwentem wojennej Szkoły Podchorążych im. płk. Leopolda Lisa-Kuli i został mianowany kapralem podchorążym nr ewid. 1081, a potem służył jako plutonowy podchorąży. Został żołnierzem Armii Krajowej w szeregach batalionu „Łukasiński” w ramach I Obwodu „Radwan” (w tym okresie działał przy tworzeniu magazynów i skrytek broni).