Podczas wojny jego rodzice zostali zesłani przez władze ZSRR na Syberię, gdzie ojciec poniósł śmierć w 1943 w Kurganie.

Po wojnie zamieszkał w Sanoku. 27 kwietnia 1946 w kościele Przemienienia Pańskiego w Sanoku poślubił Klotyldę Wandę Charchalis (1917-2009), z którą w 1996 obchodził jubileusz 50-lecia małżeństwa. Początkowo pracował w handlu (w Państwowej Centrali Handlowej w Sanoku), potem w banku, od 1957 w Zarządzie Budownictwa Leśnego „Bieszczady” (w Zarządzie Inwestycji Leśnych w Ustrzykach Dolnych), później w fabryce Autosan w Sanoku, a od 1974 w „Prochemie”. Z uwagi na stan zdrowia w 1979 przeszedł na rentę inwalidzką, a w 1981 na emeryturę.

Od 1948 należał do koła ZBoWiD w Sanoku, był prelegentem z ramienia tej organizacji, w 1982 członkiem komisji historycznej. W 1976 otrzymał zaświadczenie kombatanta. Spotykał się z młodzieżą opowiadając swoje przeżycia wojenne. Należał do PZPR. Na początku 2001 ogłoszono jego awans na stopień podporucznika oraz przyznanie patentu „Weterana Walk o Wolność i Niepodległość Ojczyzny”.

Zmarł 25 września 2001 w Sanoku.