thumb|Krater Wezuwiusza na fotografii autorstwa Jamesa Halla Nasmytha, 1864, odbitka w technice woodburytypii (u dołu z prawej nadruk z nazwą techniki) thumb|Portret królowej Wiktorii autorstwa André Adolphe’a Eugène’a Disdériego, ok. 1870, odbitka w technice woodburytypii w formacie carte de visite thumb|Portret Victora Hugo autorstwa Étienne’a Carjata z serii Galerie contemporaine, lata 70. XIX w., odbitka w technice woodburytypii thumb|Red Shirt, the Fighting Chief of the Sioux Nation, lata 80. XIX w. (?), odbitka w technice woodburytypii w formacie gabinetowym (u dołu z prawej nadruk z nazwą techniki) Woodburytypia – fotomechaniczna technika drukarska służąca do reprodukowania fotografii, stosowana głównie w okresie ok. 1870–1900. Jej nazwa pochodzi o nazwiska wynalazcy, Brytyjczyka Waltera Bentleya Woodbury’ego (1834–1885), który opatentował ją w 1864 roku.