W latach 1982–1985 pracował jako wykładowca chemii polimerów na Uniwersytecie Jos w Nigerii. Po powrocie zreorganizował zespół naukowy i wrócił do tematyki celulozowej, w szczególności nowej technologii włókien celulozowych, opartej na rozpuszczalniku organicznym. Od 1985 do 1993 roku był wicedyrektorem Instytutu Włókien Sztucznych ds. naukowych. Tytuł profesora nadzwyczajnego w dziedzinie nauk chemicznych uzyskał w 1987 roku, w 1994 roku zaś tytuł profesora zwyczajnego. W latach 1992–2001 pełnił funkcję Kierownika Katedry Włókien Sztucznych Politechniki Łódzkiej.
14 lutego 1965 poślubił Zofię Sudrawską. Ma jednego syna. Autor książki „Moja Alma Mater – Politechnika Łódzka przez sześćdziesiąt lat” i licznych publikacji naukowych. Wypromował sześciu doktorów. Za swoją działalność otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2005)., nagrodę Ministra Szkolnictwa Wyższego (1971), nagrodę za działalność dydaktyczną (1987) i inne odznaczenia.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci I Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Kościuszki w Łasku Kategoria:Absolwenci Politechniki Łódzkiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Łasku Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy chemicy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Łódzkiej Kategoria:Urodzeni w 1930