thumb|400px|Typologia Oakeshotta Typologia Oakeshotta – sposób na zdefiniowanie i katalogowanie mieczy średniowiecznych, zaproponowany przez historyka i ilustratora Ewarta Oakeshotta.
Historia powstania Swoją typologię Oakeshott wprowadził w 1960 roku, w książce The Archaeology of Weapons: Arms and Armour from Prehistory to the Age of Chivalry. Klasyfikacja opiera się głównie na konstrukcji głowni, a więc walorach funkcjonalnych z punktu widzenia zastosowania bojowego. Miecze z okresu średniowiecza (w przybliżeniu od XI do XV wieku) podzielono na 13 głównych typów, oznaczonych od X do XXII. System bazuje na wcześniejszym podziale autorstwa Jana Patersena opisanym w 1919 roku w książce The Norwegian Viking Swords, a zmodyfikowanym w 1927 roku przez R.E.M. Wheelera. Patersen podzielił miecze wikingów na 26 typów, Wheeler znacznie uprościł listę – do 7 pozycji (I-VII). Ta z kolei została rozszerzona przez Oakeshotta do dziewięciu, poprzez dodanie typów przejściowych (VIII i IX). Dopiero na tej bazie nadbudował on swoją typologię mieczy średniowiecznych (typy X-XXII).