Zmiana sytuacji Cerkwi w ZSRR, a następnie upadek tego państwa pozwoliły na prowadzenie badań archiwalnych nad prześladowaniami religijnymi. Wydany został szereg opracowań dotyczących ofiar represji. W 1989 Rosyjski Kościół Prawosławny utworzył przy Świętym Synodzie komisję kanonizacyjną z metropolitą krutickim i kołomieńskim Juwenaliuszem na czele. W tym samym roku przeprowadzono pierwszą kanonizację osoby prześladowanej za wiarę w ZSRR – był nią patriarcha moskiewski i całej Rusi Tichon. W kolejnych latach Cerkiew zezwoliła na liczne kanonizacje z przeznaczeniem do kultu lokalnego, w eparchiach, z którymi byli związani święci. 12 męczenników zostało w 1992 kanonizowanych ze zgodą na kult w całej Cerkwi. Byli to metropolita kijowski Włodzimierz, metropolita petersburski Beniamin, archimandryta Sergiusz (Szejn), świeccy Iwan Kowszarow i Jurij Nowicki (czterej ostatni rozstrzelani po pokazowym procesie w Piotrogrodzie w 1922), wielka księżna mniszka Elżbieta, mniszka Barbara (Jakowlewa) (zamordowane w 1918 w Ałapajewsku), protojerej Aleksander Chotowicki (rozstrzelany w 1937), protojerej Jan Koczurow (zamordowany w 1917 w Carskim Siole)Ihumen Andronik (Trubaczow), Kanonizacija swiatych w Russkoj Prawosławnoj Cerkwi, „Prawosławnaja Encikłopiedija”, t. RPC, Moskwa 2000, s.