w ten sposób chciano okazać solidarność z podzielonym miastem. Po prawej stronie pudła umieszczono berlińskiego niedźwiedzia oraz odpowiednią nazwę.
Tramwaje nosiły następujące nazwy
Numer Nazwa Sektor 142 Wittenau (Reinickendorf) francuski 143 Britz (Neukölln) amerykański 144 Buckow (Neukölln) amerykański 145 Rudow (Neukölln) amerykański 146 Johannisthal (Treptow) radziecki
Dostawa Po zamówieniu przez przedsiębiorstwo Albtal-Verkehrs-Gesellschaft nowych wagonów silnikowych typu GT6-EP, Verkehrsbetriebe Karlsruhe zdecydowało się zamówić taki sam typ tramwaju. Ze względu na chęć wsparcia gospodarki w podzielonym wówczas Berlinie, VBK nie zamówiło wagonów podobnie jak AVG w zakładach Düwag lub Waggonfabrik Rastatt, lecz w berlińskiej fabryce Deutschen Waggon- und Maschinenfabrik. Łącznie dostarczono do Karlsruhe 5 tramwajów tego typu.
Wagony silnikowe dla Verkehrsbetriebe Karlsruhe wyprodukowano oraz dostarczono w latach 1959–1960. Wyposażenie elektryczne pochodziło od firmy BBC z Mannheimu. Tramwaje drugiej serii dostarczano od 1961 r. Różniły się one od GT6-EP zastosowaniem innego systemu sterowania. Wagony drugiej serii otrzymały oznaczenie GT6-D.