Czaszka przypomina spotykaną u lemurków i mikrusków, a bullae auditivae są niewielkie.

Jak inne lemurkowate, wzór zębowy mikrusów to 2.1.3.3 w szczęce i 2.1.3.3 w połowie żuchwy; po każdej stronie żuchwy i w każdej szczęce występują 2 siekacze, 1 kieł, 3 przedtrzonowce i 3 trzonowce, co w sumie daje 36 zębów. Zęby szczękowe kierują się ku przodowi jamy ustnej, ale są prostsze niż u mikrusków. Pierwszy górny przedtrzonowiec (P2) jest względnie niewielki, ale prawie tak długi, jak następny przedtrzonowiec (P3). W przeciwieństwie do mikrusków mikrus posiada wydatny przedni przedtrzonowiec żuchwowy (P2). Dwa pierwsze górne trzonowce (M1–2) cechują się leżącym bardziej do przodu hipokonem, leżącym naprzeciwko metakonu, bardziej jak u lemurków niż u mikrusków o leżącym bardziej w tyle hipokonie. Prawdopodobnie stanowi to symplezjomorfię. Na M1 i M2 cingulum (obręcz leżąca bocznie na zębie) zawiera 2 niewielkie guzki. We wszystkich innych cechach zębów nie widać znaczących różnic pomiędzy mikrusem, a mikruskem i lemurkiem.