Pod koniec XIX wieku winiarze musieli dostosować techniki upraw do walki z chorobami winorośli – prawdziwym i rzekomym mączniakiem winorośli przywleczonymi do Europy z Ameryki Północnej. Wymagało to zorganizowanie łatwiejszego dostępu do roślin, by móc stosować środki ochrony, m.in. siarczyny. Winorośl została wysadzona w rzędach. Na początku XX wieku, by ratować winnice, przeszczepiono na stare, jeszcze zdrowe winorośle nowe szczepy. Po II wojnie światowej uprawa winorośli stała się głównym zajęciem zarobkowym mieszkańców regionu. Na obszarze od Lutry do Chardonne znajduje się ok. 1150 winnic i ok. 10 tys. teras.
Uprawia się tu głównie deserową odmianę o dużych owocach – „Chasselas”. Region ma 6 apelacji: „Vilette”, „Saint-Saphorin-Lavaux”, „Epesses”, „Dézaley” oraz „Chardonne” i produkuje dwa rodzaje win z francuskim predykatem „cru”. Wina z Lavaux były tradycyjnie eksportowane do Włoch, Holandii i Niemiec, a obecnie produkowane są głównie na rynek szwajcarski.
W 2007 roku krajobraz kulturowy winnic tarasowych w Lavaux został wpisany na listę