Załogi stacji miały być wymieniane oraz zaopatrywane na orbicie za pomocą dwumodułowych statków załogowo-transportowych TKS o masie około 20 t, wynoszonych również rakietą Proton. Ałmaz w połączeniu ze statkami TKS miał dopiero tworzyć docelową konfigurację stacji, jednak opóźnienia w ich konstruowaniu i wprowadzeniu do eksploatacji sięgnęły kilku lat i nie zostały one już użyte w programie Ałmaz, który w międzyczasie został zakończony. Zostały one zastąpione statkami załogowymi Sojuz, które tylko w ograniczonym zakresie mogły spełnić oczekiwania związane z wielofunkcyjnymi statkami TKS. Wszystkie wystrzelone stacje Ałmaz posiadały tylko jeden węzeł cumowniczy.
Ze względu na wojskowy charakter programu stacje Ałmaz wyposażone miały być w uzbrojenie obronne w postaci umieszczonego frontalnie zmodyfikowanego zaprojektowanego pierwotnie na potrzeby bombowca Tu-22 (według innego źródła było to działko Nudelmann NR-23 mm).
System uzbrojenia został zamontowany i przetestowany na stacji Ałmaz 2, . Broń zamontowana była na stałe, bez możliwości regulacji;