Po nadejściu frontu wschodniego i wkroczeniu Armii Czerwonej do Sanoka w sierpniu 1944 podjął naukę w reaktywowanym wówczas sanockim gimnazjum zdając małą maturę. Wkrótce jednak został skierowany do służby wojskowej. W listopadzie 1944 został zakwalifikowany na podchorążego ludowego Wojska Polskiego. Na początku 1945 został skierowany do szkoły oficerskiej w Krakowie i przydzielony do 1 plutonu 13 kompanii strzeleckiej batalionu szkolnego. Walczył w obronie fortów pod Krakowem. Po kapitulacji III Rzeszy z maja 1945 został skierowany do Oficerskiej Szkoły Piechoty nr 3 w Inowrocławiu, którą ukończył z awansem na podporucznika piechoty. Następnie został odkomenderowany do Wojsk Ochrony Pogranicza i skierowany do Dowództwo Okręgu Wojskowego nr 5 w Krakowie. Tam otrzymał przydział do organizowanego w 1945 8 Oddziału Ochrony Pogranicza w Przemyślu, gdzie objął stanowisko szefa zaopatrzenia taborowo-mundurowego. Później został skierowany do formowanej w dzielnicy Olchowce miasta Sanoka 36 Komendy Odcinka Olszanica, obejmując stanowisko zastępcy komendanta do spraw zwiadu 162 strażnicy. Wiosną 1946 został dowódcą 164 strażnicy. W czasie od października 1945 do kwietnia 1947 uczestniczył w walkach o tzw. utrwalanie władzy ludowej, w tym przeciw Ukraińskiej Powstańczej Armii.