Brał udział w obronie wsi Wołkowyja 14/15 lipca 1946 podczas walk obronnych przed atakami ze strony członków UPA. W szeregach WOP służył do 1947. W tym roku przeszedł do rezerwy. Ukończył kurs pedagogiczny w Krośnie. W 1947 wstąpił do PPR i został inspektorem Komisji Specjalnej do walki z nadużyciami i szkodnictwem gospodarczym. W 1948 i w 1949 był inspektorem powiatowym i wojewódzkim Delegatury Komisji Specjalnej w Rzeszowie, Oddział w Sanoku. W 1949 ponownie powołany do służby wojskowej, od maja tego roku do grudnia 1951 pełnił stanowisko zastępcy dowódcy ds. politycznych 4 Pomorskiego Pułku Czołgów Ciężkich. W 1949, 1950, 1951 kształcił się w Wyższej Szkole Oficerów Polityczno-Wychowawczych w Rembertowie. Służył w jednostce pancernej II Okręgu Wojskowego. Jako inwalida w 1951 został zdemobilizowany i przeniesiony do rezerwy. Usunięcie z WP nastąpiło po ujawnieniu jego przynależności do „wrogiego podziemia”.