Feliks Langenfeld (ur. 11 stycznia 1850 w Königsau, zm. 16 marca 1930 w Sanoku) – wojskowy urzędnik C. K. Obrony Krajowej.
Życiorys Feliks LangenfeldW ewidencji wojskowych C. K. Obrony Krajowej był określany w języku niemieckim jako „Felix Langenfeld”. urodził się 11 stycznia 1850 w Königsau. Był synem Gaspara i Katarzyny. Pochodził z rodziny austriackich osadników rolniczych, osiadłych w galicyjskim Königsau (później Równe).
W C. K. Obronie Krajowej od około 1889 jako Feldwebel powiatowy batalionu obrony krajowej nr 62 ze Stanisławowa był przydzielony do urzędu starostwa powiatu nadwórniańskiego (początkowo w charakterze prowizorycznym). Od okołu 1894 był przydzielony do starostwa w Nadwórnej jako wojskowy pułku piechoty obrony krajowej nr 20 ze Stanisławowa. Został awansowany na oficjała ewidencji obrony krajowej z dniem 1 września 1898. Około 1898/1899 był eksponowany z powiatowej komendy uzupełniającej obrony krajowej nr 36 w Kołomyi do pracy w starostwie w Nadwórnej. Od około 1899 był eksponowany z powiatowej komendy uzupełniającej obrony krajowej nr 17 w Rzeszowie do pracy w starostwie c. k. powiatu sanockiego z siedzibą w Sanoku. Od około 1901 był tam eksponowany z powiatowej komendy uzupełniającej obrony krajowej nr 18 w Przemyślu.