Ze stanowiska starszego oficjała ewidencyjnego starostwa w Sanoku w październiku 1910 został przeniesiony w stan spoczynku.
Od około 1876 był żonaty z urodzoną w Bolechowie Emilią z domu Sedlak (zm. 13 lutego 1925 w wieku 70 lat). Mieli dzieci: Gizelę Marię (1878-1950, od 1906 zamężna z Władysławem Baczyńskim, lustratorem przy starostwie c. k. powiatu sanockiego), Herminę Helenę (ur. 1882, od 1904 zamężna z Konradem Sadowskim, zm. 8 maja 1913 w wieku 30 lat), Rudolfa Józefa (1886-1905, absolwent C. K. Gimnazjum w Sanoku z 1905), Feliksa (1888-1936, oficer wojskowy), Marię Jadwigę (1892-1904), Zofię (ur. 1894, nauczycielka, zamężna z Józefem Śmiechowskim, zm. 14 czerwca 1923 w wieku 28 lat), Karola Ludwika (ur. ok. 1896, nauczyciel ludowy, zm. 27 listopada 1921 w wieku 25 lat).
thumb|240px|Grobowiec Langenfeldów w Sanoku Jako emerytowany starszy oficjał ewidencji Obrony Krajowej uchwałą Rady Miejskiej w Sanoku z 1919 został uznany przynależnym do gminy Sanok. Zmarł 16 marca 1930 w Sanoku. Został pochowany 18 marca 1930 na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku.