Pod wpływem burmistrza (rais) Isfahanu Abdallaha Chatibiego Mohammad wytępił licznych rzeczywistych bądź domniemanych zwolenników nizarytów wśród członków administracji sułtanatu i faworyzował Chorasańczyków, jako nieskażonych wpływami nizaryzmu, kosztem Irakijczyków, tj. ludzi wywodzących się z Iraku zarówno arabskiego, jak i perskiego. W roku 1107 seldżuckim wojskom udało się odbić z rąk nizarytów położoną w pobliżu Isfahanu twierdzę Szahdiz i zamek Chanlandżan, co wydatnie wzmocniło autorytet Mohammada. W roku 1111/1112 ekspedycja pod wodzą namiestnika Awadżu i Sawe Anusztigina Szirgira zdobyła szereg zamków w Dajlamie i rejonie Kazwinu. Jednakże trzykrotne próby zdobycia Alamutu, ostatnia podjęta przez Anusztigina w 1117 roku na krótko przed śmiercią sułtana, zakończyły się fiaskiem; .