Kazimierz Opałek (ur. 13 lipca 1918 w Krakowie, zm. 11 listopada 1995 tamże) – polski prawnik, teoretyk i filozof prawa, politolog oraz badacz historii doktryn polityczno-prawnych i historii nauki. Profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, w latach 1954-1956 dziekan Wydziału Prawa UJ, w latach 1962-1964 prorektor uczelni, a w latach 1969-1975 dyrektor Instytutu Nauk Politycznych UJA. Bodnar, J.J. Wiatr, J. Wróblewski (kom. red.), Prawo i polityka, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1988, ISBN 83-01-08803-6, „Nota biograficzna”, s. 7-9.. Członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk i członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności, doktor honoris causa Uniwersytetu w Peczu oraz członek zagraniczny Serbskiej Akademii Nauk i Sztuk.
Jego dorobek obejmował trzy główne obszary: historię doktryn polityczno-prawnych i historii nauki, teorię i filozofię prawa oraz nauki polityczneM. Rogowski, Zarys biografii naukowej Kazimierza Opałka, „Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska. Sectio G” 2001, t. XLVIII, s. 105-116, online, dostęp 2026-09-12.. W teorii prawa zajmował się zwłaszcza metodologią prawoznawstwa, wielopłaszczyznowym ujmowaniem prawa, prawem podmiotowym, praworządnością, semiotyką języka prawnego oraz teorią dyrektyw i norm.