Al-Dżadirdżi wszedł do rządu Sulajmana, jednak już po roku złożył dymisję, rozczarowany faktem, że Sulajman dążył do władzy autorytarnej i zrezygnował z reform, których wcześniej domagała się al-Ahali, a po niej współtworzone przez al-Dżadirdżiego Stowarzyszenie Reformy Ludowej (demokratyzacja kraju, wprowadzenie przepisów o płacy minimalnej, ustalenie maksymalnej długości dnia pracy, uchwalenie ustawy o prawach i obowiązkach rolników, wprowadzenie podatku spadkowego oraz podatku liniowegoCh. Tripp, Historia Iraku, s. 122-124..
Po rozpadzie al-Ahali (stowarzyszenie i jego gazeta w 1937 zostało zdelegalizowaneH. A. Jamsheer, Współczesna..., s. 79.) Dżadirdżi stanął na czele Partii Narodowo-Demokratycznej. Głosiła ona program reform zbliżony do tego, który dawniej formułowało Stowarzyszenie Reformy Ludowej;