Berendt, „Rodzina Łodejów”, [w:] Aleksandra Namysło (red.): „Kto w takich czasach Żydów przechowuje?...”: Polacy niosący pomoc ludności żydowskiej w okresie okupacji niemieckiej, Warszawa 2009, s. 134.J.A. Młynarczyk, S. Piątkowski, Cena poświęcenia. Zbrodnie na Polakach za pomoc udzielaną Żydom w rejonie Ciepielowa. Kraków 2007, s. 83–84.
W czasie leczenia Stanisław Olczyk przebywał w Nieznanowicach, zaraz po jego zakończeniu skontaktował się z działaczami PPR którzy powierzyli mu w marcu 1943 dowództwo nad 13-osobowym oddziałem GL w rejonie Włoszczowy. W czasie starcia z oddziałem Narodowych Sił Zbrojnych, który zorganizował zasadzkę w Kurzelowie, ludzie „Garbatego” zdobyli 3 karabiny i 2 pistolety. W sierpniu 1943 Olczyk wdał się w konflikt z por. Tadeuszem Grochalem ps. „Tadek Biały”, który uwięził go i próbował rozstrzelaćZbyszko Szymczyk, Mieczysław Tarchalski(1903-1981):przyczynek do represji komunistycznych AK, Niepodległość i Pamięć 13/1(22), 2006, s. 91. Wówczas jego oddział został włączony w skład oddziału dowodzonego przez „Tadka Białego”. Stanisław Olczyk zorganizował po tym nowy oddział liczący 10 ludzi. Z tym oddziałem brał udział w potyczce pod Czarncą w czasie której poległo 7 Niemców.