Tituli picti na amforach z Monte Testaccio odpowiadają standardowym wzorcom i wskazują na rygorystyczny system kontrolowania handlu i eliminacji nadużyć. Najpierw była ważona pusta amfora, a jej ciężar nanoszony z tyłu naczynia. Następnie umieszczano tam imię eksportera, a w następnym wierszu ciężar oliwy zawartej w amforze (po odjęciu ciężaru samej amfory). Odpowiedzialni za przeprowadzenie i nadzór nad ważeniem wpisywali na amforze swoje imiona oraz lokalizację farmy, z której pochodziła oliwa. Wytwórca amfory był często identyfikowany stemplem na uchwycie naczynia.
Inskrypcje dostarczały też danych na temat struktury eksportu oliwy. Oprócz pojedynczych imion, wiele inskrypcji zawierało różne kombinacje, takie jak „dwaj Aureliusze Heraclae, ojciec i syn”, „Fadiowie”, „Cutius Celsianus i Fabius Galaticus”, „Dwójka Juniów, Melissus i Melissa”, „Partnerzy: Hyacinthus, Isidore i Pollio”, „L. Marius Phoebus i Vibiowie, Viator i Retitutus”. To sugeruje, że wiele zaangażowanych w ten biznes osób było członkami mieszanych spółek, być może małych warsztatów z udziałem partnerów biznesowych w układzie ojciec-syn lub doświadczonych wyzwoleńcówJ. A. Crook, Law and Life of Rome, str. 229. Cornell University Press, 1994. .