Joachim II bezskutecznie protestował przeciwko konfiskacie majątków prawosławnych klasztorów na terenie Mołdawii i Wołoszczyzny.
Patriarcha Konstantynopola (1873–1878) W 1872 były patriarcha Joachim mógł wrócić do Konstantynopola. W roku następnym został po raz drugi wybrany na patriarchę Konstantynopola. Sprawując drugi raz urząd patriarchy, Joachim II starał się poprawić sytuację materialną Kościoła, przyciągając do niego zamożnych ofiarodawców – greckich kupców, bankierów, arystokratów. Bronił tradycyjnych przywilejów Patriarchatu Konstantynopolitańskiego i praw chrześcijan do rozstrzygania spraw rozwodowych i majątkowych przed własnymi sądami. Joachim II zgodził się również formalnie przekazać mnichom rosyjskim monaster św. Pantelejmona na Athosie. Nadal dążył do podniesienia poziomu wykształcenia duchowieństwa parafialnego, tworzył w Konstantynopolu i w innych prowincjach Imperium Osmańskiego towarzystwa kulturalno-oświatowe.
Drugi patriarchat Joachima II trwał do jego śmierci w 1878. Został pochowany w monasterze Ikony Matki Bożej „Życiodajne Źródło” w Konstantynopolu.
Jego siostrzeńcem był Nikolaos Krusuludis, późniejszy patriarcha Konstantynopola Joachim IV.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1802 Kategoria:Zmarli w 1878 Kategoria:Biskupi Patriarchatu Konstantynopolitańskiego Kategoria:Patriarchowie Konstantynopola Kategoria:Zakonnicy Wielkiej Ławry