Nauka podstaw trwa dwa lata.
Inne techniki Najstarsze papiery jednobarwne z Europy pochodzą z 1430 roku, wykorzystano je do pokrycia odwrotnych stron kart do gry. Pod koniec XVI wieku papiery zdobione jednobarwnie stemplami rozpoczęto wykorzystywać we Włoszech. Rozpowszechniły się w Europie w XVIII wieku. Przed 1600 rokiem stosowano papiery klajstrowe, tzn. barwione powierzchniowo farbami klajstrowymi; stosowano je do opraw książkowych. Wyróżniano trzy rodzaje: marmurkowe papiery klajstrowe; papiery wytwarzane za pomącą pędzli, gąbek, patyków, stempli, matryc, zgniecionego papieru, w tym papiery walcowe i papiery z Hernhut, które dekorowano z wykorzystaniem drewnianych wałków; rozmyte marmurki, w których smugi po pomalowaniu uzyskiwano poprzez spryskiwanie farbą ze spirytusem albo z żółcią wołową. Stosowano także papiery klajstrowe nakrapiane z wykorzystaniem pędzla, sita lub szczotki, technika pochodzi z Chin i Japonii, dotarła do Europy poprzez Arabów na początku XVI wieku. Nakrapiano brzegi bloków książek, a papier nakrapiany wykorzystywano także do okładek broszurowych we Francji od początku XVII wieku.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Kultura w Turcji Kategoria:Obiekty z listy niematerialnego dziedzictwa UNESCO Kategoria:Papieroplastyka