3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 1775 lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 5 pułk piechoty Legionów w Wilnie. Z dniem 1 listopada 1924 został przydzielony z Batalionu Szkolnego Piechoty DOK III do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu Normalnego. 11 października 1926, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie. 18 lutego 1928 został awansowany do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 189 lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1932 był oficerem 51 pułku piechoty Strzelców Kresowych w Brzeżanach. W 1934 roku został przeniesiony do Biura Inspekcji Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych. W 1936 został członkiem Komisji Odznaki Pamiątkowej GISZ. W 1936 został awansowany do stopnia podpułkownika w korpusie oficerów piechoty. W 1939 był zastępcą szefa Biura Inspekcji GISZ i oficerem do spraw wyszkolenia.