Operacja Al-Anfal (ar. Łupy wojenne) – kampania irackiego rządu kierowanego przez Saddama Husajna przeciwko irackim Kurdom, trwająca od końca lutego do początku września 1988 roku. W jej toku zniszczonych zostało, według źródeł kurdyjskich, ponad 3 tys. miejscowości zamieszkiwanych przez Kurdów. Ich mieszkańcy zostali zamordowani lub skierowani do obozów dla przesiedleńców. Podczas kampanii wojsko irackie wielokrotnie posłużyło się bronią chemiczną. Ofiarą operacji padło od 50 tys. do 200 tys. Kurdów; ich przedstawiciele podawali liczbę 182 tys.
Operacja Al-Anfal spełniała znamiona ludobójstwa. Za ludobójstwo oficjalnie uznawana jest w Norwegii (od 2012 roku), Szwecji (również od 2012) i Wielkiej Brytanii.
Tło wydarzeń Konflikt z Kurdami, walczącymi o niepodległe państwo lub przynajmniej o autonomię w granicach Iraku, był jednym z najważniejszych problemów baasistowskich władz IrakuJ. Zdanowski, Historia..., s. 293–295. Do otwartych walk iracko-kurdyjskich doszło kilka miesięcy po przejęciu władzy w Iraku przez partię Baas. Wojsko irackie nie zdołało pokonać Kurdów, toteż w 1970 roku Rada Rewolucyjnych Dowódców ogłosiła utworzenie autonomicznego Regionu Kurdystanu.