Antoni Glanowski (ur. 20 lutego 1894 w Zawierciu, zm. 5 kwietnia 1975 w Derby) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 20 lutego 1894, lub 1898Dziennik Polski, nr 142 z 23.06.1976, s. 5 (nekrolog)Katalog zbiorów archiwalnych Instytutu Józefa Piłsudskiego w Londynie. Zespół nr 167: Archiwum Antoniego Glanowskiego jako syn Jana. W latach 1910–1914 był uczniem gimnazjum w Krakowie (egzamin dojrzałości zdał w 1915)Janusz Mierzwa Słownik biograficzny starostów Drugiej Rzeczypospolitej. Tom 2, wyd. LTW, Łomianki 2022, s. 95–97.. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich, służył w 3 Pułku Piechoty. Został wzięty do niewoli rosyjskiej w lipcu 1916, podczas bitwy pod Kostiuchnówką, przebywał w niej do listopada 1917. Wtedy uciekł z niewoli i w lutym 1918 wstąpił do II Korpusu Polskiego. Uczestniczył w bitwie pod Kaniowem, po której uniknął niewoli i przez Murmańsk i Anglię, przedostał się do Francji. Tam wstąpił do Armii Polskiej, gdzie ukończył szkołę oficerską, następnie dowodził 27 kompanią i I baonem 3 pułku.