Na początku lat 60 XX w. we wschodniej części wyspy istniał ośrodek wypoczynkowy wyposażony w bungalowy, baseny pływackie i boiska. Później został rozbudowany i przekształcony w obóz harcerski. Do końca 1972 r. na większej części wyspy nadal były pola kukurydzy i buraków, a nawet prowadzono uprawę róż. Wtedy przerwano działalność rolniczą, a w następnym roku rozpoczęto tworzenie 34 hektarowego centrum wypoczynkowego, które oddano do użytku w setną rocznicę zjednoczenia Pesztu, Budy i Óbudy i nadano mu nazwę Parku 9 Maja (Május 9. park). W ramach tego projektu wybudowano parking i drogi dojazdowe, a w latach 1975-95 linia autobusowa 142 łączyła wyspę z placem Szentlélek tér w Óbudzie. Na wyspie istniało wiele placów zabaw, z których najbardziej znana była górka saneczkowa i plac zabaw dla dzieci ze zjeżdżalniami. Do jego budowy zużyto 18 000 m³ gruzu i ziemi. Plac zabaw spłonął w 1999 r. a nowy oddano do użytku w 2004 r. Wzdłuż głównej alei spacerowej na linii północ-południe wybudowano sześć kortów tenisowych, których stan nie jest obecnie najlepszy. Na północnym krańcu wyspy funkcjonowała dawniej stacja pomp, a óbudzińska gazownia (Óbudai Gázgyár) składowała szlamy. Na usypiska szlamów o wysokości 1-1,5 m nawieziono warstwę gleby.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Óbudaisziget · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.