W czasie bitwy pod Cudnowem w porozumieniu z Jerzym Chmielnickim i Doroszenką przeszedł z częścią wojsk kozackich na stronę króla polskiego, na skutek nieporozumień stoczył bój z nie uprzedzonymi o jego zamiarach Tatarami. Został potem oskarżony o złe przygotowanie wyprowadzenia wojsk zaporoskich z obozu rosyjskiego, aresztowano go i osadzono w Krakowie. W 1661, dzięki interwencji hetmanów koronnych Rewery Potockiego i Jerzego Lubomirskiego, odzyskał wolność oraz darowanie win.
Po powrocie na Ukrainę wziął udział w wyprawie Chmielnickiego na Zadnieprze. W listopadzie 1661 w Irklejewie dostał się do niewoli rosyjskiej, skąd trafił do Moskwy. W tym czasie rozpowszechniano na Ukrainie wieść, jakoby zginął tam okrutną śmiercią w 1662. Jednak został skazany na katorgę i resztę życia spędził w Tomsku na Syberii. Żył jeszcze w 1669.
Bibliografia Eugieniusz Latacz, Cieciura Timofiej, [w:] Polski Słownik Biograficzny, Nakładem Polskiej Akademji Umiejętności, Kraków 1938, tom IV, s.40-41.
Kategoria:Hetmani kozaccy Kategoria:Uczestnicy walk powstania Chmielnickiego (strona kozacka) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-rosyjskiej 1654–1667 (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-rosyjskiej 1654–1667 (strona rosyjska)