Zeno Cosini (, wym. ) – powieść Itala Sveva, wydana w 1923 roku w Bolonii nakładem oficyny Licinia Cappellego. Jest trzecią ukończoną powieścią autora i przedstawia wspomnienia triesteńskiego przedsiębiorcy Zena Cosiniego, spisywane na polecenie prowadzącego go psychoanalityka. Utwór wykorzystuje formę autobiografii, pamiętnika i dziennika, a jego narratorem jest bohater, którego relacja zawiera sprzeczności, przemilczenia i próby usprawiedliwiania własnego postępowania.

Powieść początkowo nie wzbudziła większego zainteresowania włoskiej krytyki. Jej rozgłos rozpoczął się po tym, gdy James Joyce polecił ją krytykom i pisarzom we Francji i Wielkiej Brytanii. Publikacja fragmentów oraz artykułów Benjamina Crémieux i Valery’ego Larbauda w 1926 roku przyczyniła się do międzynarodowego uznania Sveva oraz ponownej oceny jego wcześniejszej twórczości.

Geneza i publikacja Svevo rozpoczął pracę nad powieścią po wieloletniej przerwie w publikowaniu utworów literackich. Po niepowodzeniu wcześniejszych powieści Jedno życie i Starość ograniczył działalność pisarską, pracując w przedsiębiorstwie rodziny żony.