Juliusz Bronisław Dreszer (ur. 26 maja 1892 w Grodzisku Mazowieckim, zm. 14 maja 1937 w Warszawie) – rotmistrz rezerwy Wojska Polskiego, adwokat, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys thumb|Juliusz Dreszer (czwarty z lewej) podczas pogrzebu brata, Gustawa Orlicz Dreszera (1936) Urodził się 26 maja 1892. Był synem Jana Augusta (1863–1931), adwokata, notariusza, działacza niepodległościowego i Emilii z domu Rusch. Jego braćmi byli Zygmunt (1888–1947), polityk PPS, poseł, Gustaw (1889–1936), generał, Rudolf (1891–1958), generał. W 1900 wraz z rodziną przeniósł się do Częstochowy, gdzie jego ojciec założył prywatną kancelarię. W tym mieście bracia Dreszerowie uczęszczali do Gimnazjum Rządowego. W czasie rewolucji 1905 roku Juliusz Dreszer uczestniczył w strajku szkolnym. Wydalony ze szkoły w następnym roku kontynuował naukę w prywatnym Gimnazjum Polskim w Częstochowie. Później kształcił się w Prywatnych Kursach Handlowych Męskich Augusta Zielińskiego w Warszawie. Praktykę odbywał w Legnicy.

Przed 1914 był handlowcem i przemysłowcem we Lwowie. W 1912 został referentem i zastępcą dyrektora firmy Spółka Maszynowa i Kredytowa we Lwowie, w 1913 został zastępcą zawiadowcy w firmie Towarzystwo Terenowe sp. z o.o. we Lwowie.