Jego ostre postępowanie wobec ludności chłopskiej Krecowa skutkowało konfliktem i sporem sądowym.
thumb|240px|Nagrobek Nowackich Kopaczyńskich na starym cmentarzu w Krecowie (2023) W drugiej połowie XIX wieku figurował jako „Władysław Nowacki” (spisy właścicieli ziemskich, Szematyzmy) lub był zapisywany jako „Nowacki-Kopaczyński” (przy informacji i przyznaniu obywatelstwa w 1881), „Junosza Kopaczyński Nowacki” (księga parafialna przy zapowiedzi ślubu), „Kopaczyński Nowacki” (księga parafialna przy zgonie) albo przedstawiany „Kopaczyński vel Nowacki”. Wydany w 1903 fragment swojego pamiętnika podpisał jako Jan Nowacki. Z uwagi na swoje kontakty z weteranami powstańczymi był uznawany przez austro-węgierskie władze zaborcze za osobę politycznie podejrzaną. Był autorem rękopisu wspomnień powstańczych, które w 1960 wydano pt. Pamiętnik Junoszy oficera polskich żandarmów w powstaniu styczniowym (przygot. do druku Emanuel Halicz, Leonard Ratajczyk). Inne jego reminiscencje, zatytułowane Urywek z pamiętnika, zostały opublikowane w pracy zbiorowej pt. W czterdziestą rocznicę powstania styczniowego 1863–1903, wydanej w 1903 (autor podpisany jako Jan Nowacki).