Od strony wschodniej ciągnął się murowany, dwukondygnacyjny, pokryty dachem z żelaznej blachy, dom dla pielgrzymów, pełniący też funkcję przytułku dla biednych.
Obok domu dla pielgrzymów, przy wschodnim murze, w 1830 roku wybudowano murowaną szkołę z sześcioma salami. Wcześniej szkoła mieściła się w drewnianym budynku poza murami, obok bramy. W tym samym budynku działała drukarnia. Również poza murami, nad brzegiem Hnyłopiaci, stały kuźnia, chata kowala oraz drewniany szpital. Do kompleksu należał również cmentarz na Piaskach, a na nim kaplica i murowany dom z bramą przejściową w środku.
Uposażenie klasztoru Źródłem utrzymania zakonników, pracowników klasztornych, a także finansowania całego kompleksu budynków oraz działalności charytatywnej i oświatowej były dobra ziemskie, zapisy sum funduszowych z obligacjami wieczystymi, ofiary składane przez wiernych, a od XVIII wieku również dochody z drukarni.
Do dóbr ziemskich klasztoru należały wieś Skrahlówka (Skrehlówka) w powiecie berdyczowskim, zapisana przez Janusza Tyszkiewicza w dokumencie fundacyjnym (w 1841 roku miała 681 mieszkańców, 73 włók gruntów ornych, młyn i browar);