wieś Skomorochy w powiecie żytomierskim zapisana w 1647 roku przez Seweryna Potockiego (27 włók gruntu ornego i młyn) oraz jurydyka berdyczowska zapisana w 1751 roku przez Barbarę Radziwiłł (były to zabudowane place w mieście, z których płacono klasztorowi czynsz za grunt).
Kilkudziesięciu dobrodziejów klasztoru przekazało sumy funduszowe z obligacjami wieczystymi, zapisanymi na hipotekach nieruchomości. W roku 1841 klasztor posiadał kapitał w sumach funduszowych wynoszący ponad 46 tysięcy rubli, dający 2486 rubli i 55 kopiejek rocznego procentu.
Działalność klasztoru Życie kontemplacyjne i działalność duszpasterska
Karmelici prowadzili w Berdyczowie przede wszystkim życie kontemplacyjne, zgodne z regułą zakonu. Liczne świadectwa (na przykład wspomnienia Henryka Rzewuskiego) świadczą o wysokiej ocenie, jaką cieszyła się obserwancja zakonna wśród okolicznych mieszkańców, pielgrzymów i gości.